Metoda
Psychologia Zorientowana na Proces (Process Oriented Psychology – w skrócie POP) – inaczej praca z procesem, psychologia procesu
Psychologia procesu
Psychologia Zorientowana na Proces (Process Oriented Psychology – w skrócie POP) – to jeden z najprężniej rozwijających się kierunków w psychoterapii a także, szerzej, całościowe podejście do człowieka i świata. Zapoczątkowana w latach 70. ubiegłego stulecia w Zurychu przez Arnolda Mindella, analityka jungowskiego i fizyka, obecnie znana jest w wielu krajach świata. Psychologia procesu integruje w sobie koncepcje zaczerpnięte z różnych źródeł: psychologii analitycznej C.G.Junga, taoizmu, buddyzmu, Gestaltu, terapii komunikacyjnej i systemowej, a także mądrości rdzennych kultur z całego świata.
Kluczowe dla pracy z procesem jest pojęcie procesu rozumianego jako przepływ doświadczenia. Psychologia procesu skupia się więc na doświadczeniu osoby, w całym jego zakresie, akcentując te elementy, które są dla nas przykre czy kłopotliwe, te, które odrzucamy, których nie chcemy znać, bazując w dużej mierze na tych treściach, które są w nas nieświadome i wykraczające poza racjonalny umysł. Psychoterapia prowadzona tą metodą dąży do poszerzania świadomości o wszystkie te nieznane, trudne i marginalizowane aspekty doświadczenia, gdyż to właśnie one niosą ważną dla nas informację, Dzięki nim możemy się zmieniać wewnątrz, lepiej funkcjonować w świecie zewnętrznym, radzić sobie ze spotykającymi nas trudnościami, realizować swój twórczy potencjał. W podobny sposób praca z procesem podchodzi do problemów pojawiających się w grupach, organizacjach czy całych społecznościach.
Psychologia procesu jest więc
+ ścieżką rozwoju osobistego
+ metodą psychoterapii indywidualnej, terapii par i rodzin
+ metodą pracy z grupami i organizacjami oraz problemami społecznymi
Różne techniki terapeutyczne
Podczas sesji terapeutycznej terapeuta stosuje techniki zaczerpnięte z różnych szkół terapeutycznych – jungowskiej psychologii analitycznej, Gestaltu, NLP, terapii systemowych i komunikacyjnych, pracy z ciałem i ruchem. Pracuje z symptomami i odczuciami w ciele klienta, z ruchem, ze snami, odgrywa razem z nim scenki, pomaga rysować i opowiadać bajki.
